มีเรื่องเล่ากันว่ามีชายหญิงคู่หนึ่งซึ่งรักกันมากและสัญญาต่อกันว่าจะไม่พรากจากกันไปไหน

และวันหนึ่งก็มีแม่มดตัวหนึ่งซึ่งไม่เคยเชื่อในความรักแท้ได้สาปให้ชายหนุ่มได้เสียความทรง

จำทุกอย่างและสาปให้หญิงสาวอยู่ครองความเป็นอมตะ คำสาปจะถูกลบล้างได้ก็ต่อเมื่อ

หญิงสาวสามารถทำให้ชายหนุ่มจำได้ว่าตนคือคนรักของเค้าเมื่อคำสาปจบลงชายหนุ่มจะ

ต้องเป็นฝ่ายที่ทำให้หญิงสาวจำได้ว่าตนคือคนรัก คำสาปจะวนเวียนเช่นนี้ตลอดไป เวลา

ผ่านไปหลายชาติหญิงสาวก็ไม่เคยทำให้ความทรงจำของชายผู้เป็นที่รักกลับคืนมาได้

เลย หญิงสาวรู้สึกทรมานกับสิ่งที่เป็นเหลือเกิน วันหนึ่งแม่มดก็สังเกตเห็นว่าหญิงสาวไม่

ได้ต้องการทำให้ชายหนุ่มมีความทรงจำกลับมาเหมือนเดิมจึงเกิดความสงสัยและได้ถาม

หญิงสาวว่า เจ้าท้อแท้เสียอย่างนั้นหรือ หญิงสาวมองหน้าและตอบแม่มดไปว่า ตลอด

เวลาที่ข้าเฝ้ามองการเกิด การตายของคนที่ข้ารักนั้นมันช่างทรมานเหลือเกิน ที่ข้าไม่

อยากให้เค้าจำได้นั้นเพราะข้ากลัวว่าเค้าจะต้องมาเป็นเหมือนอย่างข้า ข้าจึงเลือกที่จะทำ

ทุกอย่างเพื่อให้ชายผู้เป็นที่รักของข้ามีความสุขตลอดไป...แม้ตัวข้าต้องเดียวดายเพียงไร

อย่างน้อยข้าก็มั่นใจว่าคนที่ข้ารักจะไม่มีวันเดียวดายเพราะเค้าจะมีข้าอยู่เคียงข้างกายชั่วนิรันด์!!!!